Maskonury Alderney: dziennik obserwatora ptaków

Najbardziej wysunięta na północ z brytyjskich Wysp Normandzkich

Alderney leży na północnym krańcu archipelagu brytyjskich Wysp Normandzkich, bliżej Półwyspu Cherbourg w Normandii niż najbliższych z siostrzanych wysp. Jest trzecią największą z pięciu Posiadłości Korony — około 8 kilometrów długości i 2,5 szerokości — i jest, bez większej debaty, najbardziej izolowaną i najbardziej szczególną. Dotarcie tam wymaga albo lotu z Southampton lub Guernsey małym dwumotorowym samolotem Aurigny, albo sezonowego promu, który kursuje tylko latem.

Żadna z tych trudności nie czyni Alderney mniej wartą odwiedzenia. Czyni ją bardziej wartą odwiedzenia. Wyspa ma około 2 200 mieszkańców, jedną główną ulicę, kilka hoteli, kolekcję wiktoriańskich fortyfikacji wzdłuż wybrzeża i życie ptasie, które jest, dla poważnego lub nawet okazjonalnie zainteresowanego obserwatora, wśród najbardziej niezwykłych na Wyspach Brytyjskich.

Pojechałem w późnym lipcu, czas, który zmodyfikowałbym z perspektywy czasu — maskonury, o których za chwilę, są najliczniejsze i najbardziej dostępne w kwietniu i maju, zanim sezon lęgowy się posunie. Ale lipiec ma swoje własne zalety, a relacja, która następuje, odzwierciedla, jak wyglądała dzika przyroda Alderney w szczycie rozsądnego lata.

Kolonia głuptaków na Les Etacs

Les Etacs to grupa skał morskich u południowo-zachodniego wybrzeża Alderney, widoczna z klifów nad zatoką w Longis i z zachodnich przylądków wyspy. Są domem jednej z najbardziej południowych kolonii głuptaków na północnym Atlantyku — około 8 000 ptaków w szczycie sezonu — a obserwowanie ich z krawędzi klifu z lornetkami lub jeszcze lepiej z łodzi to jeden z najbardziej imponujących pokazów dzikiej przyrody dostępnych gdziekolwiek na brytyjskich Wyspach Normandzkich.

Głuptaki to duże ptaki — rozpiętość skrzydeł do 180 centymetrów — a kolonia Les Etacs pokrywa skały tak gęsto, że pojedyncze ptaki niemal znikają w białej masie z odległości. Hałas dociera do ciebie zanim odróżnisz osobników: stałe niskie ryczenie wezwań, które jest słyszalne z kilkuset metrów. Z bliska, z łodzi, która ustawia się przed skałami, można obserwować ptaki na poziomie gniazda — spory terytorialne, pokazy zalotów, powrót dorosłych z wypraw wędkarskich niosących węgorze piaskowe dla piskląt.

Zachowania nurkowe ptaków najlepiej obserwować z łodzi. Głuptaki składają skrzydła i wchodzą do wody z prędkościami, które mogą przekraczać 100 kilometrów na godzinę, tworząc małe erupcje białej wody. Obserwowanie grupy kilkunastu ptaków pracujących nad ławicą ryb, nurkujących w sekwencji, to jedno z tych doświadczeń, które rejestruje się na poziomie poza intelektualnym uznaniem — to jest po prostu zdumiewające, trzewnie, w sposób, którego żadna fotografia nie uchwyci.

Wycieczki łodzią do Les Etacs działają z portu Braye, głównego portu Alderney, w sezonie letnim. Te same łodzie często idą dalej, aby okrążyć wyspę i odwiedzić bardziej dostępne odcinki północno-zachodniego wybrzeża. Sprawdź lokalnie operatorów i rezerwacje — dostępność może być ograniczona w szczycie sezonu.

Burhou i maskonury

Burhou to mała niezamieszkana wyspa około 1,5 kilometra na północny zachód od głównego wybrzeża Alderney, dostępna sezonowym rejsem łodzią z portu Braye. Jest rezerwatem przyrody chronionym od lat 90. i gości, wiosną i wczesnym latem, znaczącą kolonię maskonurów.

Maskonury wracają na Burhou z oceanicznej zimy około późnego marca lub wczesnego kwietnia. Gnieżdżą się w norach w darni wyspy, a do maja kolonia jest najbardziej aktywna: ptaki przychodzące i wychodzące z nor z węgorzami piaskowymi w dziobach, pary popisujące się przy wejściach do nor, młode ptaki zaczynające się pojawiać. Rejsy łodzią, które odwiedzają Burhou, pozwalają obserwować z bliska bez lądowania — wyspa jest chronionym rezerwatem, a lądowanie wymaga specjalnego pozwolenia, które rzadko jest udzielane poza naukowymi wizytami monitorującymi.

W lipcu, gdy pojechałem, sezon lęgowy się kończył. Maskonury były nadal obecne, ale w mniejszej liczbie, a młode ptaki urosły wystarczająco, że najbardziej aktywne karmienie rodzicielskie się skończyło. Dorośli zaczynali pierzyć się w zimowe upierzenie, co oznaczało, że były nieco mniej uderzające niż ptaki o jaskrawych dziobach wiosną. Wizyta w lipcu jest nadal warta — ptaki są tam, kolonia jest aktywna — ale jeśli maskonury są twoją główną motywacją, kwiecień do wczesnego czerwca to okno, do którego dążyć.

Przeglądaj doświadczenia dzikiej przyrody i wyspy Alderney na GetYourGuide

Ścieżki klifowe: obserwacja ptaków pieszo

Alderney ma ścieżkę wybrzeża, która okrąża większość wyspy, a jej sekcje — szczególnie północno-zachodnie wybrzeże od Fort Clonque do Fort Tourgis i wzdłuż szczytów klifów nad Banquage — są doskonałe do obserwowania ptaków morskich z lądu bez potrzeby łodzi.

W lipcu klify nad południowo-zachodnim wybrzeżem w pobliżu Hannaine Bay miały stałe populacje nurzyków i alk na półkach poniżej ścieżki, widoczne z lornetkami z szczytu klifu. Fulmary patrolowały ścianę klifu swoim charakterystycznym sztywno-skrzydłym szybowaniem. Pustułki pracowały na pokrytych janowcem zboczach z dala od krawędzi klifu. Sokół wędrowny przeleciał kiedyś wzdłuż szczytu klifu, krótko, ścigany przez parę bardzo oburzonych kawek.

Wschodnie wybrzeże, od Longis Bay wokół do Braye, jest cichsze dla ptaków morskich, ale dobre dla ptaków brodzących podczas odpływu. Sam Longis — szeroka, osłonięta zatoka ze stawem słodkowodnym (Longis Common) za wydmami — przyciąga migrujące siewki i ptactwo wodne podczas jesiennej migracji, a różnorodność gatunków możliwych we wrześniu i październiku czyni Alderney jedną z bardziej interesujących małych wysp na Kanale dla migrującego ptasiarstwa.

Festiwal Ptaków Alderney, który odbywa się w październiku, jest zorganizowany wokół tego jesiennego okresu migracji i przyciąga poważnych ptasiarzy z całej Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europy. To naprawdę gościnne wydarzenie dla uczestników o wszystkich poziomach doświadczenia, z prowadzonymi spacerami, wykładami i atmosferą, która jest bardziej towarzyska niż konkurencyjna.

Inna dzika przyroda

Foki szare, które wychodzą na skały wokół wybrzeża wyspy, są niezawodnym widokiem ze ścieżek klifowych, szczególnie na północno-zachodnim wybrzeżu. Są duże, widoczne i zaskakująco niezakłócone obecnością ludzi w rozsądnej odległości — foki na skałach poniżej Fort Tourgis były widoczne ze ścieżki powyżej, śpiące w popołudniowym słońcu, bez wyraźnej świadomości lub zainteresowania spacerowiczem powyżej.

Wiewiórki rude zostały ponownie wprowadzone na Alderney i są obecne w obszarach lasów krzewiastych wyspy, szczególnie wokół Le Val i południowego wnętrza. Trudniej je dostrzec niż foki i głuptaki, ale populacja się ustanawia, a cierpliwy poranny spacer przez wnętrze wyspy wczesnym latem może przynieść obserwacje.

Wody przybrzeżne Alderney, w sezonie, przyciągają delfiny zwyczajne i morświny zwyczajne. Operatorzy wycieczek łodzią często ustawiają swoje trasy, aby skorzystać ze znanych obserwacji, a poranek na wodzie w lipcu lub sierpniu ma rozsądne prawdopodobieństwo spotkań z waleniami oprócz kolonii ptaków morskich.

Praktyczne uwagi dla obserwatorów ptaków

Alderney Wildlife Trust to najlepsze źródło aktualnych informacji o statusie kolonii, dostępności rejsów łodzią i wszelkich zmianach w dostępie. Utrzymują stronę internetową i odpowiadają na zapytania e-mailowe od odwiedzających przyrodników.

Zakwaterowanie na Alderney ogranicza się do kilku małych hoteli i pensjonatów. Obszar portu Braye ma najwyższą koncentrację opcji. Rezerwacja z dużym wyprzedzeniem na szczyt sezonu (lipiec i sierpień) jest niezbędna — ograniczone zakwaterowanie wyspy szybko się zapełnia, szczególnie podczas Festiwalu Ptaków w październiku.

Dla obserwatorów ptaków rozważających wycieczkę po Wyspach Normandzkich, która obejmuje więcej niż jedną wyspę, Alderney dobrze łączy się z Guernsey: loty Aurigny z Guernsey trwają około 25 minut, czyniąc dwu-wyspową trasę wykonalną w tygodniu.

Lot z Southampton trwa około 45 minut. Aurigny, która obsługuje te trasy, ma dobrą rekord niezawodności dla swoich głównych tras — mniej tak, w moim doświadczeniu, w silnych wiatrach na usługach specyficznych dla Alderney, które używają mniejszych samolotów bardziej podatnych na porywiste podejścia wyspy.

Co wyspa daje ci poza ptakami

Alderney ma najcieplejszą społeczność z wszystkich brytyjskich Wysp Normandzkich — jakość, którą trudno zmierzyć, ale natychmiast widoczna. Główna ulica w St Anne, jedynym mieście wyspy, ma grupę pubów, dobry sklep ogólnospożywczy i restauracje, które serwują jedzenie w cenach znacznie niższych niż porównywalne miejsca w Jersey lub Guernsey. Braye Beach Hotel, który bezpośrednio wychodzi na plażę głównego portu, ma restaurację i taras, który jest jednym z lepszych miejsc na lunch na Wyspach Normandzkich według każdej miary.

Wiktoriańskie forty wyspy, zbudowane w latach 40. i 50. XIX wieku, gdy Wielka Brytania obawiała się francuskiej agresji, która nigdy nie nadeszła, są w różnych stanach restauracji i otwarte dla zwiedzających w różnych sposobach. Fort Clonque, na południowo-zachodnim wybrzeżu, jest teraz wynajmowany jako wakacyjne zakwaterowanie przez Landmark Trust. Fort Albert, nad Braye, jest używany przez rząd wyspy.

Fortyfikacje II wojny światowej, które nakładają się na wiktoriańskie — Alderney była najsilniej ufortyfikowaną z brytyjskich Wysp Normandzkich podczas okupacji niemieckiej, a także miejscem czterech obozów pracy przymusowej — są obecne w całym krajobrazie, a ich historia jest udokumentowana w Muzeum Towarzystwa Alderney. To jedno z najważniejszych i najmniej odwiedzanych miejsc II wojny światowej w Wielkiej Brytanii, a pokrycie obozów Alderney przez muzeum jest trzeźwe, uczciwe i znaczące.

Ale przybyłem dla ptaków, a ptaki dostarczyły. Sama kolonia głuptaków na Les Etacs jest warta lotu. Maskonury na Burhou, widziane z łodzi z bliska wiosną, kwalifikują się jako jedne z niezapomnianych spotkań z dziką przyrodą dostępnych na Wyspach Brytyjskich. Alderney to mała wyspa, łatwo niedoceniana. Jej dzika przyroda jej nie niedocenia.